Kartka z Paryża

Pani Kornelia Lisiewicz studiuje w Kolegium MSI m.in. Filologię francuską i hiszpańską. Semestr zimowy 2025/26 spędziła w Paryżu, w Université Paris-Est Créteil Val de Marne w ramach programu Erasmus +

„I nagle ujrzeli w dole Paryż. Szeroko rozciągnięty, migoczący światłami, mokry Paryż. Z ulicami, placami, nocą, chmurami i księżycem. Paryż. Wieniec bulwarów, blada poświata na zboczach wzgórz, wieże, dachy, ciemność rzucona do walki ze światłem. Paryż. Wiatr od horyzontów, migotanie równiny, mosty z czerni i jasności, przelotny deszcz już przechodzący daleko nad Sekwaną, niezliczone światła samochodów – Paryż. Wydarty nocy, gigantyczny ul brzęczącego życia, […]”.
Erich Maria Remarque ([1945] 1947)

Panorama miasta ze wzgórza Montmartre
Montmartre był miejscem spotkań artystów z całego świata, takich jak Pablo Picasso, Amedeo Modigliani, Henri de Toulouse-Lautrec, Vincent van Gogh czy Claude Monet, którzy współtworzyli artystyczny charakter tej dzielnicy na przełomie XIX i XX wieku.

Grand Palais to ikona architektury przełomu XIX i XX wieku, wyróżniająca się monumentalną konstrukcją ze stali i szkła. Obecnie organizowane są tu wystawy czasowe poświęcone sztuce, kulturze i designowi.

Kamienica mieszkalna Place Vendôme 12, w której w połowie XIX wieku mieszkał Fryderyk Chopin.

Chopin zmarł w tym domu przy Place Vendôme 17 października 1849 roku.

Mieszkał tu w ostatnich miesiącach swojego życia.

Galeries Lafayette z tarasu

Widok z tarasu Galeries Lafayette pozwala podziwiać architekturę, z którą najczęściej kojarzony jest Paryż.

Jest to możliwe dzięki reformom urbanistycznym przeprowadzonym w XIX wieku przez Georgesa-Eugène’a Haussmann’a.

Z tego miejsca można również podziwiać gmach Opery Garnier (po lewej stronie) oraz widoczną w oddali wieżę Eiffla.

Dwór wersalski odwiedzał m.in. Molier (właśc. Jean Baptiste Poquelin, ur. w 1622 w Paryżu, zm. 1673 tamże), który prezentował tu swoje sztuki i tworzył komedie na potrzeby króla oraz arystokracji, pełniąc funkcję nadwornego dramaturga.

Pałac w Wersalu, który uchodzi za symbol absolutnej monarchii i królewskiego przepychu, główna rezydencja króla Ludwika XIV, zwanego Królem Słońce.

Klimatyczne kawiarenki, tajemnicze uliczki, imponujące biblioteki …

Na zdjęciu: kawiarnia Shakespeare and Company Café przy 37 rue de la Bûcherie

Paryż nigdy nie ma końca i wspomnienia każdego, kto w nim mieszkał, różnią się od wspomnień kogoś innego. Zawsze do niego wracaliśmy bez względu na to, kim byliśmy czy jak się zmienił, czy z jakimi trudnościami albo łatwością można było tam dotrzeć. Paryż zawsze był tego wart i otrzymywało się zapłatę za wszystko, co mu się przyniosło.
Ernest Hemingway ([1964] 2022)

←

Widok na Louvre (Jardin des Tuileries)

Jardin des Tuileries

Widok na Sekwanę

Słoneczne ulice Paryża

Paryż to również miasto wielu interesujących wystaw czasowych, które pozwalają spojrzeć na różne regiony świata z nowych perspektyw. Tutaj akurat dwa zdjęcia z wystawy zatytułowanej Amazônia w Musée du Quai Branly – Jacques Chirac, ukazująca Amazonię oczami rdzennych ludów. Odwiedziłam ją w październiku 2025.

Link do opisu wystawy: https://www.quaibranly.fr/en/professionals/touring-exhibitions/amazonia

Musée d’Orsay mieści się w budynku dawnego dworca kolejowego Gare d’Orsay. Z czasem przestał on pełnić swoją pierwotną funkcję, ponieważ nowoczesne pociągi stały się zbyt długie, by mogły korzystać z tej stacji. Obecnie muzeum prezentuje jedną z najważniejszych kolekcji sztuki XIX i początku XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem impresjonizmu i postimpresjonizmu.

Na zdjęciu widać wnętrze Sainte-Chapelle, którego niemal całą przestrzeń wypełniają wysokie witraże. Jest to szczególnie niezwykłe, biorąc pod uwagę, że kaplica powstała w XIII wieku, a zastosowane tu rozwiązania architektoniczne i artystyczne do dziś robią ogromne wrażenie i uchodzą za wyjątkowe nawet z perspektywy współczesnej.

Wnętrza Opery Garnier. Co ciekawe, Charles Garnier miał 35 lat, gdy w 1861 roku wygrał konkurs na projekt Opery. Jak na tak monumentalne przedsięwzięcie był to bardzo młody wiek, zwłaszcza że był to jeden z jego pierwszych dużych projektów.

Opéra Garnier, znana również jako Palais Garnier, to wspaniały budynek położony w centrum Paryża. Zbudowano go w latach 1861-1875. Wnętrze Opery Garnier jest szczególnie znane z oszałamiającego żyrandola. To właśnie on pojawia się w powieści „Upiór w Operze” Gastona Leroux jako żyrandol spadający na widownię, inspirowany rzeczywistym wypadkiem, do którego doszło w operze pod koniec XIX wieku.

La salle ovale de la Bibliothèque Nationale

Sala Lustrzana w Pałacu Weralskim. Jedna ze ścian jest wypełniona rzędem olbrzymich okien wychodzących na ogrody, na drugiej z kolei wisi 357 luster. Mimo że pomieszczenie jest wręcz przesadnie okazałe, służyło ono wcześniej raczej jako korytarz, przez który król przechodził do swojej prywatnej kaplicy, nieustannie spoglądając na swoje odbicie.

W tym roku Paryż również nie został oszczędzony przez zimową aurę. Opady śniegu pojawiają się tu rzadko i zazwyczaj mają charakter krótkotrwały.